Filosofie uit
het hart
10 Jaar Het Filosofisch Diner
Deze lente vieren we het tienjarig bestaan van Het Filosofisch Diner! Tien jaar bijzondere ontmoetingen en prikkelende gesprekken rond de eettafel. Daarom heb ik op 3 juni een bijzonder programma gemaakt om het denken te vieren, met een inleiding door intercultureel filosoof Renate Schepen en een nagedicht door Lonneke van Heugten.
Het Filosofisch Diner staat voor verbinding, andere geluiden en uitnodigende en urgente filosofie, waar iedereen met alle zintuigen aan mee kan doen. Tijdens het tweede lustrum willen we de stille stemmen in de filosofie eens extra versterken. De Spaanse filosoof María Zambrano (1904 – 1991) belichaamt met haar poëtisch denken zo'n stille stem in de Westerse canon van de filosofie.
Zij beoefende een vorm van filosofisch denken vanuit de concrete zintuiglijke ervaring. Een denken waarin het hart, in verbondenheid met alle andere organen, méédenkt. Zambrano nodigde zo de filosofie uit om van zijn voetstuk af te treden. Niet als intellectuele oefening, maar als politieke daad. Want ruimte voor eenieder om zelf te kunnen denken is voor haar één van de belangrijkste voorwaarden voor filosofie en democratie.
Tijdens haar leven kwam juist die vrijheid in het gedrang en er zijn parallellen te trekken met onze huidige situatie. Zambrano moedigt ons aan om crisis - het moment dat we het niet meer weten - als een uitgelezen kans te zien om onze menselijke conditie onder de loep te nemen. Als we het lef hebben om onze eigen naaktheid te aanschouwen zonder meteen in de oplossingsmodus te schieten, gloort er hoop aan de horizon.
